AHB 1999

Regio Oost naar Friesland
(Vanwege het hoge leukheidsgehalte natuurlijk op deze site van Fryslân gezet.)

We schrijven vrijdagavond 17 september als op de ledenvergadering van Oost
de afspraken worden gemaakt over wie met wie en wanneer de volgende week naar
Friesland zal vertrekken.
Er gaan er veel.
Na een paar gemiste treffens heb ik ook wel weer zin.
Bovendien over "de Alvestede" veel goeds gehoord.
De meesten zullen die vrijdag om halftwee verzamelen in Eerbeek,
ik moet nog werken en blijk met Mirna en Willem (?) mee te kunnen rijden.
Zes uur vertrekken!
Donderdag kan ik op mijn werk toch nog regelen eerder weg te kunnen en bel ‘s
avonds nog met Michel M. We spreken af om twee uur bij het restaurant van de
Somp, benzinestation op de A50. Die donderdagavond kom ik laat thuis, maar zoek
toch de spullen bij elkaar: geld, geld (hard zoeken), slaapzak en tent(je),
gereedschap (ik rij shovel) en bedenk me dat ik geen zekeringen meer heb.
Morgenvroeg nog maar in de stad halen.
(Sinds een raar sluitinkje in de beamlights, vreet de lady zekeringen).
Als dat niet lukt, moet ik echt van dat schakelaartje afblijven.
Ook nog een elastiek om de kofferdeksels.
Dat wordt gecontroleerd door Stefan die bij de openingsrit immers mijn (afgewaaide) deksel
bijna stuk reed. Volgende ochtend: werken, zekeringen halen, naar huis.
Vuilniszakken om de slaapzak, motor oppakken, elastieken om de deksels en
starten. Door Arnhem, de A50 op. Ze doet het weer prima, zeker met die oordopjes
in (ik dan) hoor je geen motorgeluiden meer, maar alleen het klappen van de
uitlaat. Dan hoor ik niets meer... Tiepies het geluid van een verbroken
stroomvoorziening en ik stuur de vluchtstrook maar op. Zekeringhouder los... en
ja hoor... gesmolten. Ik kijk nog eens naar het schakelaartje... naar beneden!!
En ik heb er toch echt niet aangezeten.
Zeker de wind.
Toch blij dat ik een stelletje gekocht heb. Zekering monteren, schakelaartje omhoog en verder maar
weer. Je verveelt je nooiiit op een Shovel. Tot de Somp geen problemen.
Hoewel... niemand te bekennen.
Ik wacht een halfuurtje, kijkend naar het verkeer
op de A50. Opeens komt er een HD aan gescheurd, ik herken Stefan, hij mij ook.
"Wie stoan al een half uur bie de pomp te wacht'n, lul". Dat laatste ben ik niet
met hem eens, maar praat dat Stefan maar eens uit zijn hoofd, we hadden toch bij
restaurant afgesproken? Enfin, we kunnen verder. Twee lib's, 1 shovel en een
stuk of tien evo's. Hennie/Gerda voorop met de zwaarst beladen Lib om de
snelheid aan te geven. Tot Kampen gaat het prima. Maar dan komen de weg
omleidingen en het missen van de "3"tjes. We doorkruisen het industriegebied
(vis en beton) en staan op een gegeven ogenblik midden in de Noordoostpolder, op
een echt door god verlaten plek. Hennie rijdt een eenzame fietser aan, die nog
weet te vertellen dat ongeveer die kant op moeten om in Friesland te komen.
Iedereen is ook al afgestapt, pissen, roken en de achterband van Hennie's lib
bekijken waar een prachtige wit vlekje opzit. "Dat krijg je met die burn outs"
probeert Hennie nog stoer. "Hoezo outs?" is de wedervraag. Omdat we toch vlak
bij Lemmer zouden zitten, besluit de reisleiding dat we bij Tony Leens langsgaan
om een nieuwe achterband te scoren. Ik rij tot Lemmer achter de lib en zie het
vlekje steeds wat groter worden. Je gaat er bijna van filosoferen, zo van: ‘als
ie nou klapt, houdt ie hem dan?' (nee), ‘zouden ze dan onder die tegenliggers
schuiven of juist de sloot in? Zijn mijn remmen goed?' (nee), ‘zal ik wat
afstand nemen?' (ja), voordat je het weet ben je dus in Lemmer op deze manier.
Tony Leens is niet daar, het gigantisch hekwerk zit hermetisch dicht en
verschillende bordjes vertellen in het engels (niet in het fries) dat Hennie
niet moet proberen illegaal binnen te komen. Dan kun je nog beter sterven door
een klapband en de leiding besluit dat we doorsteken naar Heeg. Op de één of
andere wijze kan Marcel verrekte goed kaart lezen en binnen de kortste keren
komen we zonder problemen in Heeg. De mannen van de organisatie hebben vanaf
daar de weg uitmuntend aangegeven met fluorescerende bordjes, dat kan dus niet
meer missen. De gemeente heeft de toegangsweg speciaal geasfalteerd en na heel
lang door de weilanden gereden te hebben komen we aan bij de boerderij waar het
is. We zijn zowaar de eersten. Inschrijven, biertje, biertje, biertje, en dan
toch maar eerst de tenten opzetten. Het veld ligt vol koeienstront, maar na enig
zoeken vinden we toch nog plekken zonder. Het tweede dat opvalt is de verende
bodem. Als we met een paar man op en neer springen, deint het hele veld na. Net
een gigantisch waterbed. Laat Friesland maar organiseren! Klasse jongens! Naast
ons ligt een meer en een aantal boten.. Net als we alles opgezet hebben, begint
het toch een partij te regenen. Ondertussen begin ik aardig trek te krijgen.
Maar de patatwagen zou zo komen, dus we gaan eerst nog maar wat in de grote tent
rondhangen, oude bekenden tegenkomen en nieuwen maken. Dat gaat het makkelijkst
met pilsjes etc. Iedereen vindt dat we wel te veel gedronken hebben om nog op de
motor te stappen om in het dorp te gaan eten en bovendien komt zo de snakwagen.
Mooi niet dus... We krijgen nou echt honger. De organisatie heeft echter Karin
meegenomen. De eeuwige schat. Ze zal nasi (in blik) organiseren en even later
staat ze te roeren in een gigantische mega paeljapan (maar daar kun je ook nasi
in bakken en eieren ook). Heel hongerig Oost staat al met bordjes in de hand
kwijlend om de pan en kan niet wachten tot Karin opschept. Als we de laatste hap
naar binnen hebben komt de snakwagen voorgereden. Tja, wat doe je verder zo'n
avond/nacht. Lullen met oude bekenden, nieuwe bekenden maken, kijken naar
binnenkomers (nat) waarbij de Belg die met zijn fulldressed Electra + aanhanger
over de kop was gegaan, de meeste aandacht kreeg (goed afgelopen, maar Electra
nakend), luisteren naar een Amsterdamse bard die fries zong (of was het engels?)
en bier drinken en toch nog naar de snakwagen. Friese les krijgen (Petra =
Piètsje; net = niet, alvestede = elfsteden; etc) Het was vroeg toen ik in mijn
zakje kroop. Stephan (die geen leren broek wil omdat alleen homo's die aandoen!)
kwam bij de verkeerde tent omdat zijn rode flikker(!)lampje verhangen was. Dacht
slim te zijn door een herkenningspunt op te hangen. Paar uren later stond een
prima ontbijt klaar, gebakken eieren, nog meer gebakken eieren, verse melk!,
koffie etc. Het was dus al weer zaterdag en druilerig. Hennie was al naar Snake
in Sneek om een nieuwe band te laten monteren, Ruuds slaapzak was zeiknat (van
de regen zei ie) en Stefan's tent was hartstikke lek (zei ie) Met z'n allen dus
naar Sneek, maar eerst een terras in Heeg. Willem vangt hier bijna een eend en
een mus, Theo gaat naar de plee en ineens komen alle binnen zitters op het
terras zitten (?!). Terras dus vol en wij weg. Na enige onvermijdelijke
omzwervingen komen we dan in Snake te Sneek. Leuke zaak, prettig geprijsd,
aardige mannen. Middags zou daar een band zijn en onbeperkt spareribs eten etc.
Geen Hennie te bekennen trouwens en wij gingen maar Sneek in om te eten. Op de
kade motors gestald en weer een regen, het blijft de hele dag doorgaan.
Eindelijk zijn alle eters weer terug en gaan we weer richting Heeg, zouden we in
ieder geval. Ergens weer te ver doorgereden, heel lang voor veel bruggen
gewacht, maar uiteindelijk toch de plek weer gevonden. Rondhangen maar weer,
bier drinken. Ondertussen blijkt de nieuwe mode dat iedereen van die
benzinebranders heeft en zelf het eten (nou ja?) gaat koken. Noedels, macaroni
in soep, blikken erwtensoep. Marcel leert dat een plastic lepel smelt bij het
roeren in hete soep (of lag het aan chemische samenstelling van het soepie
Stefan?). Als de eterij net kookt en onze nieuwe vriend Albert ook zit te
smikkelen (toch trekt dat veel mensen zo'n kokerij) komt Michel opgewonden
aangehuppelt. We moeten touwtrekken..., 7 man gezocht die gewicht hebben en
opletten dat Friesland niet corrupt doet. Bij de voorkant van het terrein zien
we al een oploopje en als we later kijken blijkt er een knoepert van een touw te
liggen met een paar rode lintjes eraan. Ene McCloud is de wedstrijdlijder, in
ieder geval loopt ie met een papier en heeft ie steeds ruzie met Michel en Rene.
Oost wint met gemak, Theo achteraan met letterlijk twee vingers in de neus. Hele
regio naar een tafel in de tent om daar op te drinken. Het is dan ongeveer 19.00
uur en als prijs krijgen we geloof ik een beker gevuld met biermunten. Hard gaat
het dan. Ondertussen begint de band op te bouwen en te spelen. Er blijken twee
bands geweest te zijn, maar het verschil hoorde ik niet zo goed. De tent is vol,
muziek is goed en je merkt dat de club grijs begint te worden. Her en der zag ik
al oordopjes in de oren gestopt, en ik hoorde vaak dat er maar eens een speciaal
senioren treffen georganiseerd moest worden (Vader Abraham, warme chocomelk,
zachte bedjes etc.) Veel wordt er gedanst, bij de patatwagen is het druk. Ach,
je kent het wel... Vroeg in de ochtend zoek ik mijn tentje op en zie dat de flap
van de tent openstaat. Als ik met enige moeite de rits open heb ligt er een vent
in mijn slaapzakje. "Godverdomme" denk ik, "hoe krijg ik die eruit.. en zou ie
zich wel gedoest hebben want mijn slaapzakje is net gewassen" (waar je al niet
aan denkt op dat uur!). Mike -die is het- is niet eens zo dronken en na mijn
Zippo vlam onder zijn neus te houden wil ie ook wel weg. Hij mompelt nog iets
van "ik was maar 1 tentje te ver" maar verder volg ik het niet meer.
Zondagochtend. We zijn weer vroeg wakker. Ik vind vreemde kleren, laarzen en pet
in mijn tent (o, ja Mike). Wansink flikkert in de sloot onder het pissen en
steekt de tent van Brother in de fik (was toch al totall loss). Weer een stevig
ontbijt met gebakken eieren. Koffie, melk van de koe, frisdrank etc. Troep van
het veldje opruimen (Oost moet goede naam blijven houden). Tenten in- en motors
oppakken en zo zie je een weiland langzamerhand leeglopen. Met ongeveer veertien
man/vrouw rijden we weer terug. De friezen wilden ons wel houden, alle bruggen
stonden open. Onderweg rijden de liberators een weg op die we helemaal niet
moesten hebben, de rest rijdt door, Marcel haalt ze op. Vaag wordt afgesproken
dat we ergens gaan koffiedrinken, maar dat komt er mooi niet van, we rijden in 1
x door. Na Eerbeek regen en niet te weinig ook. Stoppen onder wildovergang en na
verloop van tijd gaat het wel weer. Thuiskomen, onder de douche (dat was daar
niet zoveel: wasgelegenheid). Al met al toch maar weer een prima weekend gehad
met veel dank aan de jongens in Friesland die een prima organisatie en een goede
sfeer neerzetten. Helemaal dank aan nassi Karin. Als mensen dan later vragen wat
doe je dan zo'n weekend? Je vreselijk vermaken, lullen over de brommers,
drinken, rondhangen, touwtrekkers aanmoedigen, honger lijden, nieuwe
kennissen/vrienden maken, verschrikkelijk veel lachen.
Kortom oost leden -behalve de "vaste"- club, ga ook eens naar een treffen.
(of een regioavond, of een jaarvergadering)

Dick Bos